دکل های ارتباطی برای بهره برداری از شبکه های مخابراتی مدرن ضروری هستند. این برجها ارتفاع لازم را برای انتقال سیگنالها در فواصل طولانی و در زمینهای صعب العبور فراهم میکنند و به مردم اجازه میدهند حتی در مناطق دورافتاده نیز در ارتباط بمانند. یکی از اجزای مهم دکل های ارتباطی آنتن فعال است که نقش مهمی در فرآیند انتقال سیگنال ایفا می کند.
آنتن فعال نوعی آنتن است که دارای مدارهای الکترونیکی داخلی برای تقویت و پردازش سیگنال است. آنتن های سنتی برای دریافت و ارسال سیگنال ها به عناصر غیرفعال مانند میله ها و سیم های فلزی متکی هستند. از سوی دیگر، آنتنهای فعال از قطعات فعال مانند ترانزیستورها و تقویتکنندهها برای افزایش قدرت سیگنال و بهبود عملکرد استفاده میکنند.
در دکل های ارتباطی از آنتن های فعال برای ارسال و دریافت سیگنال از تلفن های همراه، رادیو و سایر دستگاه های بی سیم استفاده می شود. این آنتنها معمولاً در بالای برج نصب میشوند، جایی که میتوانند سیگنالهای بدون مانع را از طیف وسیعی از جهات دریافت کنند. مدارهای فعال درون آنتن سیگنال های دریافتی را تقویت می کنند و نویزهای ناخواسته را فیلتر می کنند و امکان برقراری ارتباط واضح و قابل اعتماد را فراهم می کنند.
انواع مختلفی از آنتن های فعال در دکل های ارتباطی مورد استفاده قرار می گیرند که عبارتند از:
1. آنتنهای میکرواستریپ: آنتنهایی با مشخصات کم هستند که از یک صفحه نازک و مسطح با یک عنصر تابشی در یک طرف و یک صفحه زمین در طرف دیگر تشکیل شدهاند. آنتن های میکرواستریپ معمولا در شبکه های سلولی و سیستم های ارتباطی ماهواره ای استفاده می شوند.
2. آنتن های وصله: مشابه آنتن های میکرواستریپ، آنتن های پچ از صفحه نازک و مسطح برای تابش سیگنال ها استفاده می کنند. با این حال، آنتنهای پچ از نظر طراحی سادهتر هستند و بنابراین ساخت و نگهداری آسانتر هستند.
3. آنتن های Yagi: آنتن های Yagi آنتن های جهت دار هستند که از یک بوم بلند و باریک تشکیل شده اند که چندین عنصر به آن متصل است. آنتن های یاگی معمولا در پخش تلویزیونی و رادیویی استفاده می شوند.
4. آنتن های آرایه فازی: آنتن های آرایه فازی از چندین آنتن برای تولید یک پرتو سیگنال استفاده می کنند که می تواند در جهات مختلف هدایت شود. این آنتن ها معمولا در سیستم های ارتباطی رادار و ماهواره ای استفاده می شوند.
