1. میله مستقیم: همچنین به عنوان میله میانی یا میله سیم شناخته می شود. برای قسمت مستقیم خط، عمدتاً وزن سیم و باد جانبی را تحمل می کند.
2. میله کششی: برای محدود کردن دامنه حادثه سقوط میله یا خط شکسته، لازم است قسمت خط مستقیم خط را به چند بخش کششی تقسیم کرد و میله های لوله فولادی کششی را در دو طرف قسمت کششی نصب کرد. میله کششی علاوه بر تحمل وزن سیم و باد جانبی، نیروی کششی را در طول خط ناشی از اختلاف نیروی کششی سیم مجاور نیز تحمل می کند. به منظور تعادل کشش ثانویه، معمولاً یک میله لوله فولادی در جلو و عقب نصب می شود. میله کششی در انتهای خط یا در گوشه استفاده می شود و در وسط یک خط مستقیم طولانی استفاده می شود، به طوری که خط نمی تواند خیلی قوی یا خیلی شل باشد. میله های کششی این کار را انجام می دهند.
3. میله گوشه: در جایی که خط تغییر جهت می دهد استفاده می شود. ساختار میله گوشه با گوشه خط متفاوت است.
4. شاخه انشعاب: در محل اتصال خط انشعاب قرار دارد، میله انشعاب باید از لوله فولادی باشد و میله سیمانی باید مجهز به کابل باشد. برای متعادل کردن کشش خط شاخه استفاده می شود.
5. میله ترمینال: در نقطه شروع و پایانه خط قرار دارد تا نیروی کششی یک طرفه سیم را تحمل کند. برای متعادل کردن نیروی کششی ثانویه باید از میله لوله فولادی استفاده شود و میله سیمانی باید به سیم کششی در جهت مخالف سیم مجهز شود.
