سایت سلولی

از ویکیپدیا، دانشنامه آزاد پرش به ناوبری پرش به جستجو

برج سلولی
برج سلولی متعلق به Tata DoCoMo ، Warangal ، هند
تایپ کنید	تلفن تلفن همراه
اولین تولید	قرن بیست و یکم

برج های تلفن همراه در Jalalpur Jattan ، پاکستان برج سلولی از Deutsche Telekom در بالای ساختمان در کارلسروهه ، آلمان یک سایت سلول کوتاه مشت در بالای یک کوه در وایومینگ ، ایالات متحده آمریکا آنتن در بالای بتن در آلمان سلول بر روی چرخ (COW) یک آرایه آنتن در بالای یک پیل برق یک برجک تلفن همراه در کنگورو پوینت، کوئینزلند ، به نظر می رسد مانند چوب صحبت با بومی است. این کلیسای قدامی 100 فوت در کلیسای کلیسای کلیسای کلیسای Epiphany ، در دریاچه ورث، فلوریدا،
سایت سلولی در بالای ساختمان موجود قرار دارد

یک سایت سلولی یا برج سلولی یک سایت تلفن همراه با قابلیت سلولی است که در آن یک سلول (یا سلول های مجاور) در یک شبکه سلولی ایجاد می شود که آنتن ها و تجهیزات ارتباطات الکترونیکی قرار می گیرند - معمولا بر روی دکل رادیویی، برج یا ساختار دیگر. ساختار بالا به طور معمول پشتیبانی از آنتن ها و یک یا چند مجموعه فرستنده / گیرنده فرستنده ، پردازنده سیگنال دیجیتال ، الکترونیک کنترل، گیرنده GPS برای زمان بندی (برای CDMA2000 / IS-95 یا سیستم های GSM )، منبع برق اصلی و پشتیبان ، و پناهگاه . ^[1] ^{[ منبع سوم شخص مورد نیاز است ]}

در سیستم های جهانی برای ارتباطات تلفن همراه (GSM)، اصطلاح صحیح ایستگاه فرستنده پایه (BTS) است، و مترادفهای محاوره ای "مودم تلفن همراه" یا " ایستگاه پایه " است. اصطلاح "سایت ایستگاه پایه" ممکن است بهتر از مکان یابی همزمان اپراتورهای مختلف تلفن همراه و به همین دلیل چندین ایستگاه پایه در یک سایت منعکس شود. بسته به یک تکنولوژی اپراتور، حتی یک سایت میزبانی فقط یک اپراتور تلفن همراه تنها ممکن است ایستگاههای پایه چند خانه را بسازد، هر کدام برای خدمت به فن آوری رابط هوا متفاوت (به عنوان مثال CDMA2000 یا GSM ).

بعضی از شهرها نیاز دارند که سایت های سلولی بی توجه باشند آنها می توانند با منطقه اطراف آن مخلوط شوند ^[2] یا در ساختمان ها نصب می شوند ^[3] یا برج های تبلیغاتی. ^{[ نیازمندی ارجاع ]} درختان محافظت شده اغلب می توانند برج های سلولی را در داخل یک درخت مصنوعی یا درخت حفظ کنند. این تاسیسات به طور کلی به عنوان سایت های مخفی پنهان یا سایت های سلول خفیف اشاره شده است.

فهرست

1 عملیات

عملیات [ ویرایش ]

محدوده [ ویرایش ]

محدوده کاری یک سایت سلولی (محدوده ای که دستگاه های تلفن همراه به طور قابل اعتماد به سایت سلولی متصل می شوند) ثابت نیست. این بستگی به تعدادی از عوامل، از جمله، اما نه محدود به:

ارتفاع آنتن در اطراف زمین (نمایش خط دید ).
فرکانس سیگنال در استفاده.
قدرت امتیاز فرستنده.
سرعت انتقال داده ی uplink / downlink یك دستگاه مشترك ^[4]
ویژگی های جهت دار آرایه آنتن سایت.
بازتاب و جذب انرژی رادیویی توسط ساختمانها یا پوشش گیاهی.
همچنین ممکن است توسط عوامل جغرافیایی یا نظارتی محلی و شرایط آب و هوایی محدود شود.
علاوه بر این، محدودیت زمانی در برخی از فن آوری ها وجود دارد (به عنوان مثال، حتی در فضای آزاد، GSM محدود به 35 کیلومتر است، با 70 کیلومتر با تجهیزات ویژه امکان پذیر است)

به طور کلی، در مناطقی که سایت های سلولی کافی برای پوشش یک منطقه وسیع وجود دارد، محدوده هر یک از آنها تنظیم می شود:

اطمینان حاصل کنید که " انتقال " به / از سایتی دیگر کافی است (حرکت سیگنال برای یک دستگاه تلفن همراه از یک سایت سلولی به دیگری برای آن دسته از فن آوری هایی که می توانند آن را مدیریت کنند - مثلا تماس تلفنی GSM در حالی که در یک ماشین یا قطار) .
اطمینان حاصل کنید که سطح همپوشانی بیش از حد بزرگ نیست، برای به حداقل رساندن مشکلات تداخل با سایت های دیگر.

در عمل، سایت های سلولی در مناطقی با تراکم جمعیت بالا، با بیشترین کاربران بالقوه گروه بندی می شوند. ترافیک تلفن همراه از طریق یک سایت تنها با ظرفیت ایستگاه پایه محدود می شود. تعداد محدودی از تماس ها یا ترافیک داده ای وجود دارد که یک ایستگاه پایه می تواند در یک بار اداره شود. این محدودیت ظرفیت معمولا فاکتور تعیین فاصله بین سایت های ماست سلولی است. در مناطق حومه ای، مستطیل ها معمولا در فاصله 1-2 مایل (2-3 کیلومتر) از هم جدا می شوند و در مناطق شهری متراکم، مستطیل ها ممکن است به اندازه تقریبی ¼-½ مایل (400-800 متر) فاصله داشته باشند. ^[5]

حداکثر محدوده یک ماست (جایی که توسط تداخل با دیگر مأموریت ها در این نزدیکی محدود نمی شود) بستگی به ملاحظات مشابه دارد. در هر حال عامل محدود کننده توانایی یک تلفن همراه شخصی با قدرت پایین برای انتقال به مچ است. به عنوان یک راهنمای خشن، بر اساس یک ماست بلند و زمین مسطح، ممکن است بین 50 تا 70 کیلومتر (30-45 مایل) فاصله باشد. هنگامی که زمین تپه است، حداکثر فاصله ممکن است از 5 کیلومتر (3.1 مایل) تا 8 کیلومتر (5.0 مایل) متفاوت باشد، به دلیل فروپاشی اشیاء متوسط در منطقه فرسن مرکز گسترده سیگنال. ^[6] بسته به زمین و شرایط دیگر، یک برج GSM می تواند بین 2 تا 50 مایل (80 کیلومتر) کابل کشی برای شبکه های ثابت بی سیم را جایگزین کند. ^[7] علاوه بر این، برخی از فناوری ها مانند GSM، دارای حداکثر حداکثر 35 کیلومتر (22 مایل) حداکثر حداکثر مطلق هستند که محدودیت های فنی اعمال می شود. CDMA و IDEN چنین محدودیتی را با زمان بندی تعیین نمی کنند.

مثال عملی از محدوده [ ویرایش ]

پایه ایستگاه پایه موبایل 3G / 4G: از لحاظ فنی امکان پوشش تا 50 کیلومتر تا 150 کیلومتر وجود دارد. (Macrocell) ^[8]

ایستگاه پایه موبایل 5G: فاصله بین ایستگاه پایه 5G حدود 250-300 متر به علت امواج میلیمتری فرکانس 5G است. ^[9]

استفاده مجدد کانال [ ویرایش ]

مفهوم محدوده "حداکثر" گمراه کننده است، با این حال، در یک شبکه سلولی. شبکه های تلفن همراه برای پشتیبانی از مکالمه های بسیاری با تعداد محدودی از کانال های رادیویی (تکه های طیف فرکانس رادیویی لازم برای ایجاد یک مکالمه) طراحی شده اند که به اپراتور سرویس تلفن همراه مجاز می باشند. برای غلبه بر این محدودیت، کانال های مشابه را در مکان های مختلف تکرار کنید و مجددا استفاده کنید. همانطور که یک رادیوی اتومبیل از یک ایستگاه محلی به یک ایستگاه محلی کاملا متفاوت با فرکانس مشابه در هنگام سفر به یک شهر دیگر تغییر می کند، کانال رادیویی همانند یک مسی سلولی فقط چند مایل دورتر استفاده می شود. برای انجام این کار، سیگنال یک مارپیچ سلولی به طور عمدی در قدرت کم نگهداری می شود و در بسیاری موارد کشیده شده به سمت پایین برای رسیدن به آن محدود می شود. این اجازه می دهد پوشش یک منطقه به اندازه کافی به اندازه کافی برای حمایت از مکالمات بیشتر از کانال های موجود می تواند حمل شود. با توجه به ترتیب بخش بندی شده آنتن ها در برج، ممکن است قدرت و زاویه هر بخش را بسته به پوشش برج های دیگر منطقه، تغییر دهید.

عامل محدود کننده سیگنال [ ویرایش ]

یک تلفن همراه ممکن است در زمان های مختلف کار نکند، زیرا از یک مشت بیش از حد دور است یا اینکه تلفن در مکان هایی قرار دارد که سیگنال های تلفن همراه توسط دیوارهای ساختمان، تپه ها یا سایر سازه ها تضعیف می شود. سیگنال ها نیازی به یک خط روشن از دید ندارند، اما تداخل رادیویی بیشتر موجب کاهش یا کاهش دریافت می شود. هنگامی که بسیاری از مردم سعی می کنند در همان زمان، مانند یک ترافیک یا یک رویداد ورزشی استفاده کنند، یک سیگنال بر روی صفحه نمایش تلفن وجود دارد، اما از شروع یک اتصال جدید مسدود شده است. عامل محدود کننده دیگر برای تلفن های همراه این است که توانایی ارسال یک سیگنال از باتری کم مصرف خود را به سایت سلولی. بعضی از تلفن های همراه باتری کم یا باتری کمتری نسبت به سایرین انجام می دهند، به طور معمول به علت توانایی ارسال یک سیگنال خوب از تلفن به مودم.

کنترل کننده ایستگاه پایه (یک کامپیوتر مرکزی که متخصص ارتباطات تلفن همراه است) و هوش تلفن همراه را دنبال می کند و اجازه می دهد تا تلفن در طی مکالمه از یک مشت به دیگری تغییر کند. همانطور که کاربر به سوی یک ماست حرکت می کند، قویترین سیگنال را انتخاب می کند و دکل را از سیگنال ضعیف تر آزاد می کند؛ آن کانال در آن مودم برای کاربر دیگری در دسترس است.

اطلاعات بیشتر: دفع مجدد فرکانس

موقعیت جغرافیایی [ ویرایش ]

موقعیت جغرافیایی سلولی دقیق تر از GPS است ، اما برای دستگاه هایی که گیرنده های GPS ندارند و جایی که GPS در دسترس نیست، در دسترس است. دقت این سیستم متفاوت است و بیشترین مواردی است که روش های پیشرفته پیوند پیوندی امکان پذیر است و کمترین میزان آن تنها در صورتی امکان پذیر است که سایت تک سلولی بتواند به آن دسترسی پیدا کند؛ در این صورت مکان فقط در پوشش این سایت شناخته می شود.

یک پیوند پیشرفته پیشین، جایی است که دستگاه در محدوده حداقل سه سایت سلولی قرار دارد و در آن حامل سیستم استفاده از زمانبندی را اجرا کرده است.

روش دیگر استفاده از زاویه ورود (AoA) است و زمانی رخ می دهد که دستگاه در محدوده حداقل دو محل سلولی باشد، دقت متوسط را تولید می کند. GPS کمک می کند از سیگنال های ماهواره ای و تلفن همراه استفاده می کند.

در ایالات متحده، برای سرویس تماس اضطراری با استفاده از داده های موقعیت مکانی (به اصطلاح " پیشرفته 911 " نامیده می شود)، لازم بود که حداقل 95 درصد از تلفن های همراه استفاده شده در 31 دسامبر 2005 از این خدمات پشتیبانی کنند. بسیاری از حامل ها این مهلت را از دست دادند و توسط کمیسیون ارتباطات فدرال جریمه شد. ^[10]

قدرت رادیویی و سلامت [ ویرایش ]

اطلاعات بیشتر: اشعه موبایل و سلامت § خطرات بهداشتی ایستگاه های پایه

کمیسیون ارتباطات فدرال می گوید:

داده های اندازه گیری به دست آمده از منابع مختلف به طور پیوسته نشان می دهد که چگالی قدرت زمین در بدترین حالت در نزدیکی برج های سلولی معمول به ترتیب 1 μW / cm² (یا 10 mW / m²) یا کمتر (معمولا به طور قابل توجهی کمتر) است. " ^[11]

تلفن های همراه، برج های سلولی، Wi-Fi، دستگاه های هوشمند، تلفن های DECT، تلفن های بی سیم، مانیتورهای کودک و دیگر دستگاه های بی سیم همه فرکانس های رادیویی غیر یونیزه را منتشر می کنند که سازمان بهداشت جهانی (WHO) آن را به عنوان یک سرطان زا توصیف کرده است. لازم به ذکر است که این به عنوان شواهد محدود موجود برای سرطان زایی طبقه بندی شده است که به موجب تعریف بیان می کند که "شانس، تعصب یا مخالفت با اعتماد به نفس قابل قبول نیست". ^[12]

سایت های موقت [ ویرایش ]

مونوپول دستکش، به نام "monopalm"، در توسان ، آریزونا رنگ به ترکیب با ساختمان میزبان در Sopot، لهستان

اگر چه آنتن های سلولی به طور معمول به ساختار دائمی متصل می شوند، حامل همچنین ناوگان وسایل نقلیه را به نام cell-on-wheels (COW ها) حفظ می کنند که به عنوان سایت های سلولی موقت عمل می کنند. یک ژنراتور ممکن است برای استفاده استفاده شود که در آن برق برق شبکه در دسترس نیست و سیستم ممکن است دارای یک لینک بی سیم بیسیم باشد که امکان استفاده از آن وجود دارد که پیوند سیمی در دسترس نیست.

COW نیز در سایت های سلولی دائمی استفاده می شود - به عنوان جایگزینی موقت برای تجهیزات آسیب دیده در طول زمان های برنامه ریزی شده و افزایش ظرفیت مانند قراردادها.

اشتغال [ ویرایش ]

کارکنان سایت سلولی به نام کوهنوردان برج یا کارگران برج دفاعی نامیده می شوند. کارکنان برج فرستنده اغلب در ارتفاع تا 1500 فوت (450 متر) کار می کنند، تعمیر و نگهداری و تعمیرات برای تلفن های همراه و دیگر شرکت های ارتباطی بی سیم کار می کنند.

تنظیم آژانس جاسوسی [ ویرایش ]

بر اساس اسناد منتشر شده به Spiegel، NSA 40،000 $ "ایستگاه پایه فعال فعال" را به عنوان یک ابزار برای تقلید یک برج تلفن همراه و به این ترتیب تلفن های همراه را کنترل می کند. ^[13]

در نوامبر 2014، وال استریت ژورنال گزارش داد که گروه عملیات فنی مارشالان ایالات متحده از دستگاه های جاسوسی، به نام "dirtboxes"، به منظور تقلید سیگنال برج های سلولی قوی استفاده می کند. چنین دستگاه هایی طراحی شده اند تا تلفن های همراه را به سمت برج تبدیل کنند، چرا که قوی ترین سیگنال در دسترس است. این دستگاه ها در هواپیما قرار می گیرند تا به طور موثر یک "dragnet" ایجاد کنند، جمع آوری اطلاعات در مورد تلفن ها به عنوان هواپیما سفر در مناطق پر جمعیت. ^[14] ^[15]

سیستم های خارج از شبکه [ ویرایش ]

این بخش برای تأیید نیاز به استناد بیشتری دارد . لطفا با افزودن نقل قول به منابع قابل اعتماد، این مقاله را بهبود بخشید . اطلاعات بدون مرجع ممکن است مشکل ایجاد کرده و پاک شوند. (آوریل 2012) ( یاد بگیرید چگونه و هنگام حذف این پیام الگو )

یک شبکه سلولی خارج از شبکه به شبکه برق عمومی متصل نیست . به دلیل دسترسی دشوار یا کمبود زیرساخت ها معمولا سیستم خارج از شبکه است.

یک سیستم قدرت خارج از شبکه برای یک سایت سلولی.

سلول سوختی و یا دیگر سیستم های قدرت پشتیبان به سایت های حیاتی سلولی برای تأمین انرژی اضطراری اضافه می شوند. سایت های بیشتری از ژنراتورهای داخلی موتور احتراق استفاده می کنند. ^[16] ^[17]

با این حال، داشتن کارایی کمتری نسبت به قدرت عمومی، هزینه های عملیاتی را افزایش می دهند و منبع آلودگی (اتمسفر، صدا و غیره) هستند و بعضی از آنها در مناطق محافظت شده توسط محیط و حفاظت از چشم انداز هستند.

منابع قابل بازیافت ، مانند انرژی خورشیدی و قدرت باد ^[18] ممکن است در جایی که سایت های سلولی قرار می گیرد، در دسترس باشند. آنها می توانند توسط یک سیستم تولید سوخت تهیه شوند که به سایت سلول اجازه می دهد تا زمانی که منابع تجدید پذیر کافی نیست کار کنند. یک سیستم تولید انرژی شامل:

ژنراتور خورشیدی
ژنراتور باد
سلول های سوخت مولکولی الکترومکانیکی

انرژی الکتریکی از منابع متناوب در باتری های ثانویه ذخیره می شود که معموال به طور متوسط پنج روز از خودکفایی طراحی شده اند تا وقت لازم برای تعمیر و نگهداری پرسنل در هنگام نیاز به تعمیرگاه فراهم شود.

سیستم های انرژی تجدید پذیر در صورت موجود بودن برق را تامین می کنند. سلول های سوختی تنها زمانی فعال می شوند که منابع طبیعی برای تامین انرژی مورد نیاز سیستم ناکافی باشند. منبع تغذیه اضطراری (سلول های سوختی) به طور متوسط 10 روز طراحی شده است. به این ترتیب ساختار به طور کامل خود کافی است: این کار تیم تعمیر و نگهداری را تنها به چند بازدید از سایت امکان می دهد، زیرا معمولا برای رسیدن به آن سخت است.

استتار [ ویرایش ]

Telestyle: یک ساختار فولادی با شیشه رنگی، در Piazza Matteotti، Treviso ، ایتالیا تزئین شده است برج سلولی آمریکایی استاندارد در گینهسویل، ویرجینیا .

به دلایل ایمنی و ظاهر، اغلب مخالفت های محلی با مستطیل های جدید وجود دارد. بعضی از این موارد گاه به صورت غیرمجاز می تواند به عنوان چیز دیگری مانند پشته پرچم، چراغ خیابانی یا درخت (مانند درختان نخل، درختان کاج، کایپرس) و یا ساختارهای پشت بام و یا ویژگی های شهری مانند دودکش ها یا پانل ها مورد استفاده قرار گیرد.

این سایت های مخفی پنهان می توانند خود را با نوع شاخ و برگ و نوع پوست متفاوت کنند. شاخ و برگ همه این آنتن ها از برگ های ساخته شده از مواد پلاستیکی به دقت طراحی شده است، با توجه به مقدار، شکل و آرایه مناسب برای آنتن ها و تمام قطعات لوازم جانبی را به صورت طبیعی پنهان. مواد مورد استفاده، شفافیت کامل رادیو الکتریکی و مقاومت در برابر اشعه UVA را تضمین می کنند. نام مستعار شامل " monopalm " برای یک انحصار به عنوان یک درخت نخل و یا "Pseudopinus telephoneyensis" برای یک مشت مخفی به عنوان یک درخت کاج است. ^[19] در مونوپولها، آنتنهای جهتدار گاهی اوقات در یک مساحت پلاستیکی در نزدیکی بالای قطب پنهان می شوند تا زاویه می تواند از بین برود.

ساختارهای پشت بام مانند دودکش های پنهانی یا پانل های 6 تا 12 متر بالا می توانند یک یا چند اپراتور تلفن همراه را در همان ایستگاه پنهان کنند. پانل های Roofmask را می توان به ساختارهای روکش های موجود ثابت کرد، و آنها را به سرعت و ارزان تنظیم می کند.

ایستگاه های پایه تلفن همراه در حال تبدیل شدن به یک نماد معاصر هستند، متصل شده و در هم پیچیده با شبکه های مادی و غیر مادی. Telestyles معماری هسته سلول مخلوط، نتیجه همکاری با طراحان و معماران است.

مینیاتور [ ویرایش ]

محققان در Alcatel-Lucent یک سایت سلولی به نام lightRadio که در دست یک دست قرار دارد، ساخته شده است. این اندازه مکعب روبیک است. این قابلیت پخش سیگنال های 2G ، 3G و 4G را دارد . آنها انرژی بیشتری دارند و باند پهن را کارآمدتر از سایت های سلولی فعلی ارائه می دهند. آنها می توانند در مناطق شهری بسیار پر جمعیت مورد استفاده قرار بگیرند تا فضای بیشتری رادیویی به وجود آورند. ^[20]